Bosje bloemen

tulpen

Op de tafel in de huiskamer staat een vaas met een bosje bloemen. Het water is wat troebel. Dus ik ben zo vrij om er vers water in te doen. Als ik terugkom, en weer aan tafel ga zitten, zet ik de vaas midden op de tafel. Deze ochtend is de tafel vrijwel geheel bezet. Alle plekken zijn ingenomen door de bewoners. Ieder op zijn/haar vaste, vertrouwde plek. Tot mijn verbazing heeft mijn buurman geen aandacht voor wat ik hem vraag. Meestal is hij heel aardig en aanspreekbaar. Vandaag zit hem overduidelijk iets niet lekker. ‘Kan ik iets voor u betekenen?’ Ook op deze vraag geen reactie. De man draait wat op zijn stoel. Hij nipt aan zijn koffie. Dan schuift hij zijn stoel naar achteren en hij gaat staan. Hij buigt zich voorover naar de bloemen op tafel. Hij schuift de vaas een centimeter of tien naar links. Dan gaat hij weer zitten. Nu begrijp ik wat hem niet lekker zat: de vaas met bloemen belemmerde zijn gezichtsveld. Hij kon niet zien wat er zich achter de vaas met bloemen afspeelde. Ik had de vaas precies zo neergezet, dat ik hem de rest van de dag een belangrijk deel van zijn uitzicht op het zitje en zijn overbuurvrouw had belemmerd. Het maakte hem onrustig. De vaas stond niet helemaal goed. En dat is natuurlijk minstens zo belangrijk als vers water in de vaas, en dat de bloemen mooi staan. Nu de vaas weer op de goede plek staat, is hij direct aanspreekbaar. Het heeft hem overduidelijk goed gedaan. Het verschil tussen rust en onrust zit soms in een paar centimeter.

Bart Niek van de Zedde is geestelijk verzorger bij PuurZuid.

Comments
  1. 2 jaar ago
  2. 2 jaar ago
  3. 2 jaar ago
  4. 2 jaar ago
  5. 2 jaar ago
  6. 2 jaar ago
  7. 2 jaar ago
  8. 2 jaar ago
  9. 2 jaar ago

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>