Dansen

Sinds kort wordt er op de dinsdagmiddag geregeld gedanst op de eerste etage. Nu gebeurt dat wel vaker. Kees maakt wel een walsje, en ook mevrouw I. is bekend om haar dansjes. Dansen maakt dat je je even vrij voelt.

Foto_Bart Niek van de ZeddeZo ook op de dinsdagmiddag. Omdat ik eigenlijk vind dat ik te weinig dans tegenwoordig, profiteer ik van deze mogelijkheid om even te swingen. Het brengt mij bovendien de mogelijkheid om bewoners eens op een andere manier te zien. Met bewoners samenzijn en verbaal actief zijn, dat is een ding dat mij heel wat waard is. Maar er is meer dan woorden. Het lichaam spreekt een eigen taal. Al dansend krijg je de mogelijkheid om elkaar ook op een andere manier te zien.

Het is echt heerlijk om het lijf in beweging te zetten. Sommige bewoners doen dat zittend in de stoel. De meeste echter komen uiteindelijk, na een eerste stroeve en onwennige blik, ook daadwerkelijk in de benen. Als het niet vanzelf gaat, dan word je stevig en resoluut ondersteund door vrijwilligers. Heerlijk om je samen even te laten gaan op het ritme van de muziek. Maar ook om samen te zoeken naar een groepsritme. Want per slot van rekening kun je zelf wel de dansvloer onveilig willen maken. Maar het liefst zonder al te vaak op de tenen van een ander te gaan staan.

De muziek is afwisselend. Er zijn momenten waarop het echt swingt. Even daarna is de muziek soms weer rustig. In mijn ooghoek zie ik een bewoner helemaal opgaan in de rustige muziek. Ze beweegt haar armen hoog in de lucht. Rustig en kalm. Met haar ogen dicht. Ik volg de rustige beweging van haar armen en haar handen die ze draait en keert. Ze is totaal ontspannen en gaat echt op in het moment.

Het is ontroerend om te zien hoe bewoners elkaar ook een hoofdmassage geven. Om de beurt. Eerst staat degene die kan staan achter iemand die zit. Om vervolgens om te wisselen. De bewoner die stond gaat nu voor de bewoner in de stoel zitten. Zodat ook de zittende bewoner iemand door de haren en over de schouders kan strijken. Natuurlijk is het even wennen voor sommige bewoners. Toch is het fijn. Zo ben je echt even samen.

Bart Niek van de Zedde is geestelijk verzorger bij PuurZuid.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>