Een ander positief geluid

Afgelopen week werd ik door een collega gewezen op de uitzending van Brandpunt waarin Marco Wisse, directeur van verpleeghuis Naarderheem, geïnterviewd werd. Dit was naar aanleiding van zijn uitspraken in een column die hij geschreven heeft over zijn moeder die in een verpleeghuis woont en hoe verschillend hij en zijn broer naar de zorg kijken. Ik heb die column ook gelezen en vond dat al een openbaring. Datzelfde gevoel kreeg ik bij dit interview.

Eindelijk iemand die het begrijpt!
Eindelijk iemand die het begrijpt! En die het ook durft uit te spreken! Want volgens de media schiet de ouderenzorg in Nederland behoorlijk tekort. Ouderen worden aan hun lot overgelaten, de mensen die in de zorg werken zijn slecht opgeleid en weten niet wat ze doen. Als de verpleeghuizen in het nieuws komen is dit vaak heel negatief.

Maar als je het goed bekijkt zijn het niet zozeer de verzorgenden die ‘falen’. Het is de verwachting van de buitenwereld tegenover deze verzorgenden (en de hele ouderenzorg in het algemeen) die faalt.

Is het misschien het eigen schuldgevoel dat hier meespeelt?
Want waarom moeten de verzorgenden alles tot in het perfecte overnemen van iemand? Waarom wordt er altijd zo negatief geschreven en gedacht over de ouderenzorg? (en niet alleen door de media). Waarom gaat men er automatisch vanuit dat de kennis tekort schiet en dat verzorgenden niet weten wat ze doen? Is het misschien het eigen schuldgevoel dat hier meespeelt? Of de angst dat je ooit zelf zo gaat eindigen?

Laten we de zorg eens van de positieve kant benaderen
Marco Wisse vertelt in dat interview dat de zorg in Nederland in de top 3 (!) staat van beste zorg ter wereld. Hij pleit ervoor om dit eens te benoemen en de zorg eens vanuit de positieve kant te benaderen in plaats van alleen het negatieve te belichten.

Ik kan dat alleen maar toejuichen.

Natuurlijk gaan er weleens dingen mis en worden er fouten gemaakt. En begrijp me niet verkeerd: elke fout die gemaakt wordt vind ik er 1 teveel! Maar als je dat afzet tegen het aantal keren dat het wel goed gaat is het misschien in een beter perspectief te plaatsen?

Het is ongelofelijk knap om maar zo weinig fouten te maken
De journalist gooit het voorbeeld van 200.000 medicatiefouten per jaar voor de voeten. Marco Wisse erkent dat dit er 200.000 teveel zijn maar zegt zelf ook even een rekensom gemaakt te hebben. Hij heeft dit tegenover het aantal medicijnen gezet wat gegeven wordt en komt dan op een foutpercentage van 0,002 %. Zoals hij zelf zegt: eigenlijk ongelofelijk knap van die mensen om maar zo weinig fouten te maken terwijl er zoveel van ze gevraagd wordt.

leaf-of-love-962595-mOp een positieve manier naar de dingen kijken
Ik vind het geweldig om op deze manier naar dingen te kijken. Op een positieve manier zonder je verantwoordelijkheid uit de weg te gaan. Want ook Marco Wisse wil met zijn verpleeghuis op nummer 1 staan wat zorgverlening betreft. Maar dit moet wel gaan volgens de wensen van de bewoners en niet volgens die van overheid of samenleving.

Het wordt tijd om weer eens oprecht trots te zijn op ons vak. We hebben ons misschien wel te veel naar beneden laten halen door al die negativiteit. Zelfs zo erg dat we het zelf zijn gaan geloven. Maar het is een vak wat we uitoefenen en inderdaad…niet voor iedereen geschikt. Maar ook dat is in elk beroep aan de hand, zelfs in de politiek.

Laten we weer eens trots zijn!
Dus hierbij een oproep aan iedereen die werkzaam is in de ouderenzorg: Mensen, Laten we weer eens trots zijn! Op onszelf en op ons prachtige beroep. Probeer daarbij uit alle macht om fouten te voorkomen maar áls ze dan gebeuren: leg het dan ook uit. Neem je verantwoording, schaam je er niet voor. Het is geen falen. Verzorgenden zijn soms ook net mensen!

Ineke Visser werkt als teamleider PG Zorg bij PuurZuid. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>