Het gevoel goed te zijn zoals ze zijn

Een moeder komt met haar zoontje kennismaken. Ze vertelt hoe ze altijd het gevoel heeft gehad dat hij anders was, dan bijvoorbeeld haar andere zoon, die twee jaar jonger is, maar zijn grote broer al op vele fronten voorbij streeft.

Deze moeder werkt zelf op een kinderdagverblijf. Al vroeg had ze door dat haar kind ‘anders’ was, hij ging net iets langer door, met huilen, met grenzen opzoeken. Het heeft jaren geduurd voor zij gehoor kreeg, en voor haar zoon op speciaal onderwijs terechtkwam. Wat vooraf ging waren jaren waarin hij dezelfde benadering kreeg als zijn broertje, waarin dezelfde eisen aan hem werden gesteld. Dat waren voor hem dus ook jaren waarin hij voortdurend niet aan de verwachtingen kon voldoen, niet die van zijn ouders, school, mensen op straat en in de winkel, en die van hemzelf. Want wat wil een kind liever dan net zo goed kunnen meekomen als zijn broertjes en vriendjes. En dat kan hij dan niet. Het is of hij niet voldoet, een andere taal spreekt, en niet doet wat ze bedoelen.

Lijn5foto1

Bron: Istock

Normaal
Kinderen met een licht verstandelijke beperking, zien er ‘normaal’ uit. Je ziet niet dat er iets mee is, dat staat niet op hun voorhoofd geschreven. En dat is precies wat het extra moeilijk voor ze maakt: je ziet niks aan ze, dus er is niks met ze. En toch doen ze niet wat je verwacht. Want hun hoofd werkt anders dan bij ‘normale’ kinderen. Dat hoofd is een warboel, kan niet zo goed ordenen, verwerkt informatie langzamer, en onthoudt het vaak ook slechter. Of ze onthouden juist heel goed hoe het hoort, maar kunnen daar niet mee variëren, waardoor één regel ineens overal op toegepast wordt.

Zelfbeeld
Kinderen met een licht verstandelijke beperking, zijn dus meestal kinderen die door deze beperking, of het niet erkennen hiervan, beschadigd raken. Het zijn ook soms kinderen die een laag IQ hebben doordát ze beschadigd zijn. Dus wat veel van deze kinderen gemeen hebben, is een laag zelfbeeld, compensatiegedrag , een grote gevoeligheid die ze moeilijk kunnen uiten.

En wat ze nodig hebben is het gevoel goed te zijn zoals ze zijn, aangesproken te worden op hun kwaliteiten, boos mogen worden omdat het ook allemaal niet eerlijk is, eindeloos mogen herhalen voor ze iets leren, voorspelbaarheid en structuur, zodat ze zelf vat krijgen op hun leven en uitdaging binnen de grenzen die ze aankunnen.


Dit blog schreef een begeleider van de Naschoolse Dagbehandeling van Lijn5. Deze hulpverleners geven behandeling aan de jongeren (6-16 jaar) op de Naschoolse Dagbehandeling en komen daarnaast bij gezinnen thuis om ouders een oudertraining te geven en hen leren om te gaan met de beperking van hun kind(eren).


Lees ook
Kinderombudsman Marc Dullaert sprak onlangs zijn zorgen uit over de zorg voor licht verstandelijk beperkte kinderen na de decentralisatie in 2015.

Comments
  1. 4 jaar ago

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>