Rollercoaster voor de zorg

VROnlangs maakte ik bij het evenement ‘Bright Day’ een Virtual Reality reis. Ik zweefde boven toendra’s, werd misselijk in een huiskamerrollercoaster en raakte gewichtloos in de kosmos verzeild. Grensverleggend, zo gezegd. In een aanpalend gebouwtje lieten jonge innovatoren zien waar Virtual Reality of: ‘VR’ volgens hen nog meer voor ingezet kon worden. Behalve voor gaming, denken ze aan theater, toneel, onderwijs, en ook aan de zorg.

Dat gebeurt al, dacht ik direct. VR-brillen helpen chirurgen bij het uitvoeren van operaties. Simulatie-omgevingen helpen mensen over hun fobieën heen te komen. En, dacht ik, hoe mooi zou het zijn als een hoogbejaarde, chronisch zieke of gehandicapte nog een keer ‘op vakantie’ kan naar een oord dat bovenaan zijn wensenlijstje staat? Of waar hij of zij gewoon letterlijk even ergens anders kan zijn, zodat de eenzaamheid niet zo zwaar valt?

Snoezelen
Ik vroeg me af: zou het wat kunnen zijn voor mensen met dementie? Natuurlijk, ze moeten eerst langzaam wennen aan dat ‘ding’ op hun hoofd, maar dan… Dan kunnen ze een reis maken naar hun verleden. Naar een stad uit 1950 met bakfietsen, paardentrams, waar de gapers nog boven drogisterijen hangen en de kruidenierswinkels nog van die hoge toonbanken hebben naar het geroezemoes van toen. Een nieuwe vorm van reminiscentie, snoezelen, zeg maar.

Zweven
Je zou Virtual Reality willen inzetten om mensen die niet of moeilijk lopen weer een beweeg-belevenis te laten ervaren. Ze naar een virtueel golfterrein brengen, laten zwemmen met dolfijnen en leren vliegen of zweven door de kosmos.

Virtual Reality is grensverleggend. Wie weet kunnen we het ook in de terminale zorg inzetten. Voor stervensbegeleiding. Hoe mooi zou het zijn om mensen in hun laatste fase alvast een inkijkje te geven in wat een hiernamaals zou kunnen zijn. Zweven boven groene weiden met de kleurrijke bloemen. Ze naar een omgeving laten reizen, waar ze graag vertoeven in plaats van angstig te lijden op hun doodsbed?

Tientje
Misschien klinkt het cru en raar. Is het gewoon te vroeg voor dit soort gedachten waarin zelfs de dood wordt geïnnoveerd. Maar wat is er op tegen om nieuwsgierig te kijken naar wat de nieuwe technische ontwikkelingen te bieden hebben? Om er voor open te staan, om grenzen te verleggen? Zorg moet toch vooral gaan over hoe het leven prettiger, dragelijker, minder pijnlijk te maken voor hen die oud, ziek of anderszins beperkt zijn? Mooi meegenomen is bovendien dat een virtuele sensatie betaalbaar is. Voor nog geen tientje heb je al een kartonnen VR-bril. Wie ongeveer tweehonderd euro neertelt heeft een ‘echte’ VR bril. Dat is een vrij goedkope oplossing voor het welbevinden van ouderen en zieke mensen. En er zijn vast (jonge) ontwikkelaars die voor deze doelgroepen mooie oplossingen kunnen bedenken. Voor als we daar met z’n allen aan toe zijn, natuurlijk. Niets moet, veel kan.

Wie aan de gedachte nog niet toe is, kan altijd eerst zelf eens zo’n VR-belevenis proberen via www.bright.nl of de jongens van Oculus Rift.

Comments
  1. 3 maanden ago

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>