Veranderen? Een eigen keuze

Steeds vaker hoor je mensen spreken over grote bedrijven en industrieën die ons als de goedgelovige schaapjes manipuleren. Meer geld uitgeven. Meer macht naar de immense bedrijven, het liefst op een zo goedkoop mogelijke manier. Reclames spelen meer en meer in op je gevoel van vertrouwen. Zelfs optimistische groene ideeën worden nu ook gebruikt om de massa ‘bewust’ te laten kiezen voor het product, zodat we vrijwillig ons geld kunnen afdragen naar de mega companies. Bedrijven kopen de Kies Bewust-logo’s gewoon op – de massa tevreden achterlatend met tassen (vol suiker gepompte) superfoods. Afijn, manipulatie van het ergste soort. Maar niet voor het gezin dat ik begeleid. Daar zag ik manipulatie als een kans. Een kans tot intrinsieke verandering.

Toen ik begon met het begeleiden van dit gezin was er sprake van een overmaat aan problemen. Ook de buren hadden hier last van. Maar: ik kwam niet binnen. Drie maanden lang heb ik voor een dichte deur gestaan. Drie dagen in de week. Op hetzelfde tijdstip stond ik daar doodleuk ‘gewoon’ weer. Ik schreef braaf elke dag een briefje om te laten weten dat ik er weer was geweest, ze weer niet had opengedaan en ik er morgen weer was. Omdat ik de ruimte krijg binnen mijn organisatie om te doen wat nodig is om het gezin echt te helpen. Niemand die tegen mij zei: ‘Rinske, vergeet het. Dit werkt niet.’ Hoe bijzonder dat is in een tijd van transitie en geldnood weten vaak zelfs onze cliënten.

Papieren dossiers schetsten een beeld van een zeer zwakke moeder, met zeer heftige problemen op gebied van opvoeden, financieen, wonen en relatie. Valkuil en ook logische bril die ik op kon zetten was die van de vermanende ouder. Doe-dits-en-doe-dats zouden onze gesprekken makkelijk kunnen vullen, want problemen genoeg daarvoor word ik immers ingehuurd. En die verantwoordelijkheid voel ik. Elke dag dat de deur niet openging werd mijn zorg groter. En ook mijn beeld werd gevormd; in een gesprek met de gezinsmanager hoor ik mijzelf zeggen dat ik niet in kan staan voor wat er binnen gebeurt en dat een uithuisplaatsing misschien wel helemaal niet te voorkomen is. Mijn bril was zwart en het zicht beperkt.

Freeimages.com

Freeimages.com

Totdat mijn aandringen effect had en ik werd gedoogd. De deur ging op een kier. Geen warm welkom, geen groet bij de deur maar in plaats daarvan een schreeuw vanaf zolder dat ik kon gaan zitten. En dat deed ik; zitten. Wetende wat er allemaal speelt, wilde ik meteen beginnen met problemen aanpakken. Maar in plaats daarvan deed ik precies wat ze wilde; zitten.

Eindelijk in gesprek met moeder merkte ik dat ook haar bril er eentje was vol frustratie, onmacht en inmiddels onwil. ‘Ik wil gewoon rust’, Dus dat is wat we deden. Ik paste op de kinderen, speelde met ze, gaf ze time-outs als dat nodig was, zong liedjes deed samen huiswerk. Moeder kon zo het huishouden doen, haar financiën bij elkaar zoeken of soms even een boekje lezen. Rust. Beetje bij beetje zag ik haar ontspannen. Er kwam steeds vaker een glimlach op haar gezicht. Mijn zwarte bril liet wat licht toe en kreeg langzaam meer kleur. Langzaam zag ik moeder ontdooien en mij nadoen met de kinderen, oefenen met haar stemgebruik, time-outs en vooral liefde tonen.

Bij het bespreken van deze casus met collega’s wordt het vuur me aan de schenen gelegd. En terecht; de onveiligheid van de kinderen was groot. ‘Hoe weet je nou dat je goed bezig bent?’ vragen ze. Dat weet ik niet, vertel ik. De tijd dat ik er ben probeer ik zo goed als ik kan van invloed te zijn op de veiligheid van de kinderen en het gezin. Maar belangrijker nog: ik probeer te begrijpen wie het gezin is in essentie, en intrinsieke motivatie te vinden om te groeien – hoe diep die soms ook verborgen zit. Bekeken vanuit haar leefwereld: met háár snelheid háár volgende stap maken en niet die van mij. Maar wel bekeken vanuit mijn vertrouwen in haar kracht. De kans die ik zag ziet zij nu ook; die van intrinsieke motivatie om te veranderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>