Voeding is je medicijn

medicineJohn (26) meldt zich om behandeld te worden vanwege prikkelbare darm syndroom. Hij heeft buikpijn, een opgeblazen gevoel, brandend maagzuur en een onregelmatige stoelgang. Ik zie een onrustige vettige huid.

Prikkelbare darm syndroom
Het prikkelbare darm syndroom is een diagnose die wordt gesteld als al het andere ten aanzien van de darmen is uitgesloten. Het bloed wordt geprikt, er worden diverse buikonderzoeken gedaan en als er niet uitkomt dat er een voedselintolerantie of een andere ziekte van de darmen is heb je PDS. Bij John is er wel een en ander onderzocht, maar niet alles. De huisarts dacht dat hij beter eerst kon kijken of er met voeding winst te behalen was.

Het voedingspatroon
John werkt in een eetcafé, soms begint hij al ’s morgens vroeg, andere keren juist tot in de nacht. Zijn voedingspatroon is net zo onregelmatig als zijn werkritme. Voor het ontbijt heeft hij sowieso geen tijd, slapen heeft meer prioriteit want John is eigenlijk ook altijd moe. Daarbij heeft hij niks in huis behalve koffie. Meestal eet hij op zijn werk voor het eerst iets en heel vaak is dat de personeelsmaaltijd rond 17 uur, meestal iets met friet. Soms eet hij overdag een broodje of zet de kok een snackje voor zijn neus. Als hij vroege dienst heeft pakt hij vaak met wat vrienden een pizzaatje. Of hij fruit eet vraag ik. Hij kijkt me besmuikt lachend aan, zijn moeder zeurt altijd dat hij fruit moet eten, ze had al gezegd dat ik het er vast over zou hebben. Groente eet hij zeer zelden. Hij drinkt cola, heel veel cola, en bier. Mijn diagnose: John heeft geen PDS, hij heeft OES. Het Ongezond Eten Syndroom.

Het plan
Het advies lijkt simpel: ontbijten, lunchen, avondeten. Groente, fruit, volkoren producten, gezonde vetten, minder cola en bier. De invulling is lastiger. Maar John is gemotiveerd, want hij wil van die buikpijn af. Hij besluit yoghurt, muesli en fruit in huis te halen om dagelijks te kunnen ontbijten. Op zijn werk worden ook gezonde lunches (salades en bruine broodjes) geserveerd, daar gaat hij voortaan iets uit kiezen. Bier en cola gaat hij drastisch verminderen, na mijn uitleg over waarom hij daar buikpijn van krijgt is het hem duidelijk waarom. Avondeten wordt nog een uitdaging. Zelf koken heeft hij nog niet zo vaak gedaan, maar zijn moeder vertelt hem regelmatig dat ze het hem graag wil leren. Hij beseft dat hij daar gebruik van moet maken.

Het vervolg
Na twee weken zien we elkaar weer. De huid oogt wat rustiger. Blij vertelt hij hoeveel zijn buikpijn is verminderd en hoe zijn stoelgang veel regelmatiger is. Hij is er nog niet helemaal, want toch heeft hij af en toe nog last van maagzuur. Na flink wat vragen van mij blijkt dat er soms toch te lang tussen de maaltijden zit. Om 8 uur ontbijten en vervolgens pas om 16 uur lunchen is ongunstig, minder tijd ertussen is prettiger. John bedenkt dat hij bakjes voorgesneden fruit gaat meenemen, zodat hij bij grote drukte in elk geval tussendoor wat kan eten.

Weer vier weken later sluiten we de behandeling af. Zijn moeder heeft hem wat basistechnieken in de keuken geleerd en hij is zelf volop aan het experimenteren. Hij neemt meer zijn tijd om overdag wat te eten. Buikpijn heeft hij soms nog, maar hij weet dan precies wat de oorzaak is. Zijn stoelgang is regelmatig, de maagzuurklachten zijn zo goed als verdwenen. John is genezen. Voeding is zijn medicijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>