‘Vrijwilligerswerk helpt mij integreren’

Ahmad Khalil (25): ‘Ik kom uit Syrië en ben daar afgestudeerd als tandtechnicus.  Sinds eind 2011 leefden we daar echter in oorlog. De staat verwachtte van mij dat ik me in zou zetten als militair. Dat wilde ik niet. Ik wil geen deel uitmaken van de oorlog. Stel dat ik mensen zou doden? Dat kon en wilde ik mijn ouders en zusje niet aan doen. De politie probeerde mij thuis op te sporen, maar ik wist steeds te ontsnappen. Na bijna drie jaar was dit voor mij een onmogelijke situatie geworden. Daarom ben ik gevlucht. Alleen.’

Goed nieuws
‘Via zeeën en overvolle boten kwam ik op 12 december 2014 aan in Ter Apel. Vervolgens heb ik in verschillende AZC’s, verspreid door het land, gezeten, tot ik vorig jaar juli goed nieuws kreeg: Er was een appartement voor mij beschikbaar in Amsterdam, midden op de Albert Cuyp. Uitzonderlijk! De gemeente heeft mij geholpen met de vloer, het meubilair en een kleine geldlening.’

Fietsen
‘Taal vind ik belangrijk, daarom ben ik meteen gestart met een intensieve opleiding Nederlands, aan de VU. Het eerste half jaar was ik hier meer dan fulltime mee bezig. Daarnaast is mijn kringetje klein. Ik heb een paar Syrische vriendinnen gemaakt, die ik af en toe zie. Mijn familie spreek ik niet vaak. In Syrië is de elektriciteit heel slecht; als er überhaupt al elektriciteit is. Maar mijn familie woont in Damascus, en ik weet dat dat een relatief veilige stad is, betere dan vele andere plekken in Syrië op dit moment.’

‘Het leukste in Amsterdam? Fietsen! Ik doe álles op de fiets. Het is gezond, gratis en vaak sneller dan welke bus of tram dan ook. In Syrië wordt een fiets alleen gebruikt als speelmiddel voor kinderen, of om heel kleine afstanden af te leggen, maar hier fiets ik werkelijk overal naar toe! Tien kilometer? Voor mij geen probleem. Het geeft mij een ultiem gevoel van vrijheid!’

Ik wil graag iets teruggeven aan het land dat mij weer veilig laat leven

stockfoto-vluchteling-syrie

De jongen op deze foto is niet Ahmad, maar een andere Syrische jongen.

Integreren
‘In december werd ik door een vriendin uitgenodigd om mee te gaan naar een nieuw AZC, in West. Er was daar een bijeenkomst met muziek en aan de Syrische kinderen werden cadeautjes en snoepjes uitgedeeld. Ik hielp daar als tolk. Het voelde goed om iets te kunnen doen, om te helpen. Zo ben ik op het idee gekomen om vrijwilligerswerk te gaan doen. Het is bovendien ook goed voor mijn integratie en taalvaardigheid. En ik wil graag iets teruggeven aan dit land. Het land dat mij weer veilig laat leven.’

‘Samen met mijn taalcoach zocht ik naar mogelijkheden en zo kwam ik uit bij de Vrijwilligers Centrale Amsterdam. Ik ben langs geweest bij de vestiging in Zuid en had een fijn gesprek met Melita Bacic, die mij vervolgens heeft bemiddeld naar de organisatie Puur Zuid. Hier ga ik oudere buurtbewoners helpen met boodschappen doen. En praktische klusjes in huis, zoals een lampje vervangen of een schilderij ophangen. Dit, in combinatie met het sociale aspect van samen koffie drinken en een praatje maken, lijkt mij ontzettend leuk om te doen.’

Doorgaan met leven
‘Ik ben een nuchter en praktisch ingesteld persoon. Natuurlijk ben ik soms bang, maar een slachtofferrol past niet bij mij. Mijn instelling is: altijd hard mijn best doen en het minimale verwachten. Dan komt het altijd goed. Voor nu wil ik vooral doorgaan met léven. Ik heb al een gesprek gehad bij Puur Zuid, dat is van beide kanten goed bevallen en ik ga binnenkort starten als vrijwilliger. Daar heb ik veel zin in. En ik hoop volgend jaar te worden ingeloot voor de studie tandheelkunde!’

Ook interesse om vrijwilligerswerk te gaan doen? 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>